ប្រាសាទព្រហ្មកិលនៅលើភ្នំភ្នំដងរែក
ប្រាសាទព្រហ្មកិលស្ថិតនៅទឹកដីស្រុកចុងកាល់
ប្រាសាទព្រហ្មកិល ស្ថិតនៅតាមដងផ្លូវជាតិលេខ៦៨ ក្នុងភូមិជើងទៀន ឃុំជើងទៀន ស្រុកចុងកាល់ ខេត្ដឧត្ដរមានជ័យ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងតំបន់នោះ នៅតែមានជំនឿយ៉ាងមុតមាំទៅលើបារមីប្រាសាទនេះថាស័ក្ដិសិទ្ធិ ជួយដល់ពួកគាត់ឲ្យរួចចាកផុតពីភាពមន្ទិលសៅហ្មង និងពីគ្រោះចង្រៃ ហើយផ្ដល់នូវសេចក្ដីសុខចម្រើនដល់គ្រួសាររបស់ពួកគាត់ ។
ប្រាសាទព្រហ្មកិលកសាងឡើងនៅលើទីទួលមួយនាសម័យអង្គរ ដែលនៅក្បែរប្រាសាទមានស្រះទឹកចំនួន២ តួប្រាសាទកម្ពស់៥ម៉ែត្រកន្លះ ទំហំប្រាសាទ ប្រហែល១៥ឬ១៦ម៉ែត្រ ៤ជ្រុង ខាងក្នុងប្រាសាទមានថ្មមួយផ្ទាំងមានសណ្ឋានជាបល្ល័ង្ក បែរមុខទៅទិសខាងកើត ។ ប្រាសាទនេះនៅខាងជើងស្ទឹងអូរជីកចម្ងាយ ១៥០ម៉ែត្រ ហើយសង់នៅដាច់ឆ្ងាយពីប្រាសាទដទៃទៀតក្នុងតំបន់នោះ និងកសាងឡើងសម្រាប់គោរពបូជាទៅតាមទំនៀមទម្លាប់នៃលទ្ធិព្រហ្មញ្ញសាសនា ។
អ្នកភូមិនៅក្នុងតំបន់នេះគ្រប់ៗរូបតែងតែយកប្រាសាទព្រហ្មកិលជាកន្លែងបន់ស្រន់ ស្បថស្បែផ្សេងៗ និងបួងសួងសុំសេចក្ដីសុខសេចក្ដីចម្រើន សុំឲ្យបារមីប្រាសាទព្រហ្មកិលជួយស្រោចស្រង់ឲ្យរួចចាកផុតពីមន្ទិលសៅហ្មងទាំងឡាយ ។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ អ្នករស់នៅក្នុងតំបន់នេះតែងតែធ្វើពិធីរាំរបាំដើម្បីសុំទឹកភ្លៀងផងដែរ ។
តាមការរៀបរាប់អំពីជំនឿទៅលើបារមីប្រាសាទនេះបានឲ្យដឹងថា កាលពីសម័យបារាំងត្រួតត្រា ប្រាសាទនេះជាកន្លែងសម្រាប់អ្នកប្រឆាំងនឹងពួកបារាំង ចូលមកបែបន់សុំអំណាច តេជបារមីអ្នកតាព្រហ្មកិលជួយដល់ពួកគេឲ្យគេចផុតពីការធ្វើបាបរបស់ពួកបារាំង ។ កាលពីជាង៦០ឆ្នាំមុន ប្រជាពលរដ្ឋមានជំនឿខ្លាំងណាស់ ព្រោះតំបន់នេះ ស្ថិតក្រោមមនោគមរបស់សៀមផងដែរ ដែលពេលនោះសៀមបាននាំអ្នកស្រុកឲ្យដើរចង្អុលប្រាសាទនេះ ប្រាសាទនោះ តែដោយឡែកប្រាសាទព្រហ្មកិលនេះ មិនអាចឲ្យពួកគេរកឃើញឡើយ ហើយអ្នកស្រុករាប់សិបនាក់ដែលចូលពួននៅក្នុងនោះ តែងគេចផុតពីគ្រោះភ័យទាំងឡាយ រួចចាកផុត និងសុខសប្បាយរហូតមក ។
កាលពីសម័យមុន ប្រាសាទនេះស័ក្ដិសិទ្ធិខ្លាំងណាស់ ព្រោះអ្នកដែលបានទៅស្បថស្បែហើយមិនប្រកាន់ពាក្យសច្ចៈរបស់ខ្លួននោះ តែងតែវិនាស និងស្លាប់ដោយដំរីជាន់ ខ្លាខាំ ឬពស់ចឹក ។ ដោយសារមានជំនឿបែបនេះ ហើយទើបមនុស្សកាលពីសម័យនោះពួកគេកាន់ពាក្យសច្ចៈទៀងត្រង់ណាស់ ។ បារមីស័ក្ដិសិទ្ធិនៃប្រាសាទព្រហ្មកិលបានធ្វើឲ្យអ្នកស្រុកក្នុងតំបន់នោះមានជំនឿយ៉ាងខ្លាំង ហើយតែងនាំគ្នាទៅបែបន់នៅទីនោះ មិនថាតែនៅរដូវបុណ្យទានផ្សេងៗនោះទេ គឺគេតែងតែយកនំចំណី ពិសេសស្រានិងពិឃាតសត្វ មាន់ ឬជ្រូកនៅទីនោះ រួចធ្វើកិច្ចសូត្រមន្តអាគមជារបៀបព្រហ្មញ្ញសាសនា ដែលរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្នពួកគេនៅតែនាំគ្នាប្រកាន់យ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនដោយភាពជឿជាក់រៀងៗខ្លួន ៕
ប្រភពៈ សាលអាន ថ្ងៃទី២៦/១២/២០០៧ (ដកស្រង់ពីកាសែតកោះសន្ដិភាព)
Comments