ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច
ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច នៅលើកោះតូចកណ្ដាលបារាយណ៍ទឹកថ្លា
ក្នុងចំណោមរមណីយដ្ឋានជាច្រើននៅក្នុងខេត្ដសៀមរាប រមណីយដ្ឋានបារាយណ៍ទឹកថ្លាក៏ជាកន្លែងទេសចរណ៍មួយដែលភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិនិយមចូលចិត្តទៅមុជទឹកលេងកំសាន្ត ជិះទូកទៅទស្សនាប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច ដែលស្ថិតនៅលើកូនកោះមួយចំកណ្ដាលនៃអាងបារាយណ៍ទឹកថ្លានោះ ។
បារាយណ៍ទឹកថ្លា ឬអាចហៅថា បារាយណ៍ខាងលិច គឺជាបឹងដែលធំជាងគេនៅក្នុងតំបន់អង្គរ មានកូនកោះ មួយនៅចំកណ្ដាល ហើយនៅលើកោះនោះមានប្រាសាទបុរាណមួយឈ្មោះថា ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច ។ ប្រាសាទនេះកសាងឡើងនៅពាក់កណ្ដាលសតវត្សទី១១ ដោយព្រះបាទសូរិយាវរ្ម័នទី១ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះវិស្ណុក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា ។ ប្រាសាទនេះមានកំពែងព័ទ្ធជុំវិញ ដែលមានគោបុរៈបី ហើយប្រាង្គភាគច្រើននៃប្រាសាទបានដួលរលំ ប៉ុន្ដែប្រាង្គពីរនៅទិសខាងកើតនៅល្អ ។
ដើម្បីទៅដល់ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច គេត្រូវជិះទូកចេញពីច្រាំងនៃបារារណ៍ទឹកថ្លា ។ ប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិចមានចម្ងាយពីទីរួមខេត្ដសៀមរាប ១១គីឡូម៉ែត្រ ស្ថិតនៅចំកណ្ដាលបារាយណ៍ទឹកថ្លា ក្នុងស្រុកពួក ខេត្ដសៀមរាប ។ បារាយណ៍ទឹកថ្លាមានទំហំបណ្ដោយ៨គីឡូម៉ែត្រ និងទទឹង៣គីឡូម៉ែត្រ មានប្រភពទឹកហូរមកពីភ្នំគូលែន ជាអាងសម្រាប់ស្ដុកទឹកទុកចែកចាយនៅរដូវ ប្រាំង សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងខេត្ដធ្វើស្រែ បង្ហូរទៅស្ទឹងសៀមរាប ធ្លាក់ទៅភ្នំក្រោម និងប្រើប្រាស់ក្នុងភូមិវប្បធម៌នាពេលបច្ចុប្បន្ន ។
លោកតា ហូ ភឿក អាយុ៧៨ឆ្នាំ មានទីលំនៅភូមិគោកត្នោត ឃុំគោកចក ស្រុកសៀមរាប ខេត្ដសៀមរាប ប្រកបរបរជាហោរាទស្សន៍ទាយ និងចាក់គម្ពីរនៅលើកោះប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច បានឲ្យដឹងថា ប្រាសាទបុរាណនេះបច្ចុប្បន្នដួលរលំអស់មួយចំនួន នៅសល់តែប្រាង្គពីរប៉ុណ្ណោះ និងមានស្រះនាងកែវប្រាំពីរពណ៌ នៅជាប់ខឿនប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិចផងដែរ ។ ចំណែកភ្ញៀវដែលមកកំសាន្តទីនេះភាគច្រើនជាភ្ញៀវជនជាតិកូរ៉េ ពួកគេចូលចិត្ដមកទស្សនា និងសម្រាកលេងទីនេះ ដែលមានតូបសម្រាប់ជួលអង្គុយលេងផងដែរ រីឯភ្ញៀវខ្មែរយើងវិញ មានខ្លះមកបន់ស្រន់នៅពេលដែលមានជំងឺ ឬមានបញ្ហាអ្វីមួយ ហើយពេលបានសះស្បើយ ឬរួចផុតពីក្ដីមន្ទិលសៅហ្មង ក៏មកលាបំណន់ ដោយមានរៀបចំពិធីសែនព្រេន និងលេងភ្លេងពិណពាទ្យជាដើម ។
ចំណែកលោកយាយ ឡឹង កែម អាយុ៧០ឆ្នាំ មានទីលំនៅភូមិបន្ទាយឈើ ឃុំទឹកវិល ស្រុកពួក ខេត្ដសៀមរាប ដែលជាម្ចាស់តូបជួលមានប្រសាសន៍ថា លោកយាយនិងគ្រួសារមកនៅលើកោះនេះតាំងពីនៅព្រៃនៅឡើយ ហើយបានកាប់ឆ្ការ លុះក្រោយមកទើបមានអ្នកមកលេងទីនេះ ។ លោកយាយបានដំណាលនូវអ្វីដែលធ្លាប់ដឹងឮតៗគ្នាថា កាលពីជំនាន់ស្ដេចជ័យវរ្ម័នទី៧ ព្រះអង្គចិញ្ចឹមក្រពើមួយក្បាលឈ្មោះអាថុន ហើយបុត្រីស្ដេចចិនឈ្មោះព្រះនាងកែវ៧ពណ៌ បានស្រឡាញ់គ្នាជាមួយក្រពើ ក៏នាំគ្នារត់ពីលើ កោះនេះ ដោយក្រពើលេបនាងកែវ៧ពណ៌ចូលក្នុងពោះ ហេតុដូចនេះហើយទើបមានស្រះនាងកែវ៧ពណ៌ ៕
ប្រភពៈ សាលអាន ថ្ងៃទី ១០/០៨/២០០៧ (ដកស្រង់ពីកាសែតកោះសន្ដិភាព)
Comments