ប្រាសាទមេបុណ្យបន្ទាយឆ្មារ

ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ព្រះអង្គបានកសាងសមិទ្ធផលយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ពាសពេញផ្ទៃប្រទេសក្នុងនោះប្រព័ន្ធធារាសាស្ដ្រ ស្រះទឹក សាលាសំណាក់ មន្ទីរពេទ្យ ប្រាង្គប្រាសាទដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយចំពោះសាសនាព្រលឹងបុព្វការីជន និងបម្រើវិស័យសង្គមកិច្ច ។ ចំណែកប្រាសាទមេបុណ្យ ស្ថិតនៅភូមិបន្ទាយឆ្មារ ឃុំបន្ទាយឆ្មារ ស្រុកថ្មពួក ចម្ងាយប្រមាណ៥០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដបន្ទាយមានជ័យ ដែលមានសភាពទ្រុឌទ្រោមត្រូវបានគេអះអាងថា បុព្វបុរសយើងកសាងឡើងក្នុងបំណងឧទ្ទិសថ្វាយចំពោះព្រះមាតានៃព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ដែលសោយទីវង្គតនៅទីនោះ ។

ប្រាសាទមេបុណ្យ គេអាចធ្វើដំណើរចេញពីទីប្រជុំជនខេត្ដបន្ទាយមានជ័យតាមបណ្ដោយផ្លូវលេខ៥៧ ឆ្ពោះទៅទិសខាងជើងឆៀងខាងលិចរហូតដល់ប្រាសាទបន្ទាយឆ្មារ រួចបន្តដំណើរទៅទិសខាងលិចប្រហែល១គីឡូម៉ែត្រនឹងឃើញប្រាសាទនេះមានសភាពទ្រុឌទ្រោមកសាងពីថ្មភក់ និងថ្មបាយក្រៀម ស្ថិតនៅកណ្ដាលទ្រូងព្រៃស្ងាត់ជ្រងំដែលរងនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញដោយសារសង្គ្រាម ការគំរាមកំហែងនៃធម្មជាតិ និងជនទុច្ចរិតលួចគាស់កកាយរកវត្ថុមានតម្លៃ ។

ប្រាសាទនេះត្រូវបានអ្នកស្រុកហៅឈ្មោះរហូតដល់៣គឺ ប្រាសាទព្រះមេបុណ្យ ប្រាសាទព្រះម៉ែមានបុណ្យ និងប្រាសាទមេបុណ្យ កសាងនៅចុងសតវត្សទី១២ តាមរចនាប័ទ្មបាយ័ន មានទំហំ៥០ម៉ែត្រគុណ៥០ម៉ែត្រ មានស្រះទឹកព័ទ្ធជុំវិញ ។ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ កសាងប្រាសាទនេះឡើងដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយចំពោះព្រះមាតាដែលបានចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សា ហើយសោយទិវង្គត ខណៈដែលព្រះអង្គចេញទៅធ្វើសឹកសង្គ្រាមយូរពេកធើ្វឲ្យព្រះមាតាព្រួយព្រះទ័យរហូតដល់ក្ស័យព្រះជន្ម ។

ទាក់ទិនទៅនឹងប្រាសាទមេបុណ្យនេះ បើតាមការតំណាលរបស់អ្នកស្រុករស់នៅតំបន់នោះថា ក្នុងសម័យនោះព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ បានដឹកនាំកងទ័ពចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមនៅភាគខាងលិចនៃប្រទេសដើម្បីពង្រីកទឹកដី ហើយជាប់ដៃប្រយុទ្ធគ្នាអស់រយៈពេលជាច្រើនថ្ងៃ ដោយសារកងទ័ពសត្រូវមានគ្នាច្រើនពេកព្រះអង្គបានបញ្ជាឲ្យសេនាយកដំណឹងនេះមកថ្វាយព្រះនាងឥន្ទ្រទេវី ជាអគ្គមហេសីដើម្បីជួយកេណ្ឌកងទ័ពបន្ថែមទៀត ។

ដំណឹងនៃការចេញទៅធ្វើសឹកសង្គ្រាមរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ បានលេចឮដល់ព្រះមាតាធ្វើឲ្យព្រះអង្គមានអារម្មណ៍តក់ស្លុតភ័យព្រួយចំពោះបុត្រយ៉ាងខ្លាំង ហើយទ្រង់ព្រះកន្សែងទាំងយប់ទាំងថ្ងៃរហូតដល់ធ្លាក់ព្រះកាយប្រឈួនយ៉ាងខ្លាំង ។ ចំណែកព្រះនាងឥន្ទ្រទេវីបានបញ្ជាឲ្យគេកេណ្ឌប្រជារាស្ដ្ររៀបចំកងទ័ពទៅជួយច្បាំងរហូតទទួលបានជ័យជំនះទាំងស្រុង ។ បន្ទាប់ពីច្បាំងឈ្នះសត្រូវភ្លាម ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ បានត្រឡប់មកនគរយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ដើម្បីជួបព្រះភ័ក្ដ្រព្រះមាតា ដែលកំពុងមានប្រឈួនខ្លាំង ប៉ុន្ដែជាអកុសលព្រះមាតាបានសោយទីវង្គតពេលព្រះអង្គយាងទៅជិតដល់ ។

ការសោយទីវង្គតរបស់ព្រះមាតាបានធ្វើឲ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ មានទុក្ខក្រៀមក្រំអាលោះអាល័យចំពោះព្រះមាតាយ៉ាងខ្លាំង ដោយបានបញ្ជាឲ្យពួកនាម៉ឺនសព្វមុខមន្ដ្រីរៀបចំពិធីបុណ្យកសាងប្រាសាទមេបុណ្យដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយចំពោះព្រះមាតា ហើយព្រះអង្គចង់បូជាព្រះកាយព្រះអង្គដើម្បីលាងបាបទៀតផង ។ ប៉ុន្ដែដោយមានការអង្វរកពីសំណាក់ពលសេនា នាម៉ឺនសព្វមន្ដ្រីខ្លាំងៗពេក ព្រះអង្គទ្រង់សណ្ដាប់ ហើយឲ្យគេធ្វើមឈូសនៅផ្នែកខាងក្រោមប្រាសាទទុកសម្រាប់ព្រះអង្គចូលផ្ទុំពេលបូជាសពព្រះមាតា ។ ហេតុដូច្នេះហើយទើបគេឃើញមានប្រាសាទនោះរាងដូចមឈូសបន្សល់ទុករហូតដល់សព្វថ្ងៃ ។

ប្រភពដដែលបានបន្តថា កាលពីសម័យមុនប្រាសាទនេះមានក្បាច់ចម្លាក់ល្អប្រណីតគួរឲ្យគយគន់ខ្លាំងណាស់ ហើយជាទីចាប់អារម្មណ៍របស់ភ្ញៀវទេសចរពីគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានថែមទៀត ប៉ុន្ដែក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ទី៨០ និង៩០ ត្រូវជនទុច្ចរិតលួចគាស់កាយរំលើងយកវត្ថុមានតម្លៃ ដូចជា នាគ គ្រុឌ រូបបដិមា និងស្វែងរកវត្ថុផ្សេងៗនៅតាមគ្រឹះប្រាសាទធ្វើឲ្យបាត់បង់ទ្រង់ទ្រាយដើមអស់មួយភាគធំ ។ ប្រាសាទមេបុណ្យកាលពីសម័យមុនអ្នកស្រុកមានជំនឿចំពោះបារមីវត្ថុស័ក្ដិសិទ្ធិ ហើយមិនសូវមានអ្នកណាហ៊ានទៅប្រព្រឹត្ដអំពើផ្ដេសផ្ដាសនោះទេ បើពុំនោះទេនឹងឈឺចុកពោះរហូតដល់ស្លាប់ ។ ប៉ុន្ដែសព្វថ្ងៃនេះបារមីនៅទីនោះបានសាបរលាបស្ទើរទាំងអស់ទៅហើយ ។

ប្រាសាទមេបុណ្យទោះបីជារងនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញអស់មួយភាគធំយ៉ាងនេះក្ដី ��៉ុន្ដែដោយមានការការពារពីអាជ្ញាធរ និងមន្ដ្រីជំនាញសព្វថ្ងៃត្រូវបានភ្ញៀវទេសចរនាំគ្នាទៅទស្សនានិងជាទីចាប់អារម្មណ៍ពីសំណាក់អ្នកស្រាវជ្រាវប្រវត្ដិសាស្ដ្រផងដែរ ។ ប្រាសាទមេបុណ្យនៅខេត្ដបន្ទាយមានជ័យឧទ្ទិសថ្វាយចំពោះព្រះមាតាព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ចំណែកប្រាសាទមេបុណ្យខាងលិច ខាងកើតនៅខេត្ដសៀមរាប គឺកសាងឡើងដើម្បីបញ្ជាក់ពីការរីកចម្រើនរុងរឿង ការងារកសិកម្ម ប្រព័ន្ធធារាសាស្ដ្រ និងការឯកភាពគ្នាជាធ្លុងមួយរបស់ជាតិស��សន៍ខ្មែរនាសម័យមហានគរ ៕

ប្រាសាទមេបុណ្យបន្ទាយឆ្មារ