យប់មិញដើរកាត់៖ ឈរមួយសម្ទុះធំ មើល

ស្លាកស្នាមប្រវត្តិសាស្ត្រ និង លំនឹក(memory) នៃទីក្រុងគជ់ រលុបបន្តិចម្ដងៗនៅចំពោះមុខ។

ជារឿយៗខ្ញុំឃើញថា ក្នុងបរមនាមនៃ «ការអភិវឌ្ឍ» ស្នាកស្នាមប្រវត្តិសាស្ត្រមួយចំនួនធំរបស់ទីក្រុងយើង បានបាត់មុខបន្តិចម្ដងៗ ហើយ ជំនួសមកវិញនូវ សំណង់ដែលក្រអែងក្រអោង (pretentious) គ្មានឱជារស គ្មានប្រណីតភាព និង គ្មានសោភណភាព ហើយ ដែលការនេះ, បើយោងតាមទ្រឹស្ដី ចិត្តវិភាគ (psychoanalysis), ស្ដែងឱ្យឃើញនូវកម្រិតនៃអ្នកធ្វើ ឬ អ្នកសម្រេចចិត្ត ឬ អាចថា ស្ដែងឱ្យឃើញនូវ កម្រិតសង្គមទាំងមូលតែម្ដងក៏ថាបាន (ធំតែមាឌ តែឥតខ្លឹម៖ មានជាអាទិ ឡានធំៗពេញផ្លូវ តែអ្នកបញ្ជាយានយន្ត មួយចំនួនធំ មិនទាំងចេះមើលស្លាកចរាចរណ៍ ឬ គ្មានក្រមសីលធម៌ក្នុងការបើកបរ ផង។ល)។**

****************

អង្គុយមើលរូប ក៏ចាប់សរសេរតាមនឹកឃើញទៅ។ សូមលោកអ្នកអាន កុំមានទោមនស្សនឹងខ្ញុំ ហើយ ជាពិសេសបំផុតនោះ សូមកុំរើសដាក់ខ្លួន ទាន។

**ខ្ញុំពោលតាមការសង្កេត មិនផ្អែកលើទិន្នន័យស្រាវជ្រាវមួយណាឡើយ។