ស្រមោលនៅចុងផ្លូវ

មានក្មេងប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ ហេង រស់នៅភូមិមួយដែលស្ងប់ស្ងាត់។ រៀងរាល់យប់ គាត់តែងតែជិះម៉ូតូដើរលេងជាមួយមិត្តភក្តិ។ ថ្ងៃមួយ ពួកគេបានឮអ្នកចាស់ៗនិយាយអំពីផ្លូវចាស់មួយនៅជាយព្រៃ ដែលគេហៅថា "ផ្លូវស្រមោល"។ គេនិយាយថា នៅពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ បើនរណាជិះកាត់ផ្លូវនោះ នឹងឃើញនារីស្លៀកសពាក់សមួយឈរនៅកណ្ដាលផ្លូវ។ បើឈប់សួរនាង នឹងមិនមានអ្វីកើតឡើងទេ។ តែបើមិនអើពើ ហើយជិះហួសទៅ នាងនឹងលេចឡើងពីក្រោយខ្នង។

ហេងមិនជឿរឿងនេះទេ។ យប់មួយ គាត់សម្រេចចិត្តជិះម៉ូតូទៅម្នាក់ឯង។ ពេលដល់ផ្លូវនោះ ខ្យល់ត្រជាក់ខ្លាំង ហើយសំឡេងសត្វយំចម្លែកៗលាន់ចេញពីព្រៃ។

ភ្លាមនោះ គាត់ឃើញនារីស្លៀកពាក់សឈរនៅកណ្ដាលផ្លូវមែន។

បេះដូងរបស់គាត់លោតញាប់ តែគាត់គិតថា វាគ្រាន់តែជាមនុស្សធម្មតា។ គាត់បង្កើនល្បឿនជិះហួសនាងទៅ បន្ទាប់ពីជិះបានបន្តិច គាត់ក្រឡេកមើលកញ្ចក់ក្រោយ។

គ្មានអ្វីទេ គាត់ដកដង្ហើមធូរស្រាល។

តែភ្លាមៗនោះ សំឡេងខ្សឹបមួយលាន់នៅជិតត្រចៀក៖

"ហេតុអ្វីមិនឈប់សួរខ្ញុំ...?"

ហេងញាក់សាច់ទាំងខ្លួន។ គាត់ងាកមើលក្រោយ—

នារីនោះកំពុងអង្គុយនៅកៅអីក្រោយម៉ូតូរបស់គាត់!

មុខរបស់នាងស្លេកស្លាំង ភ្នែកខ្មៅងងឹត ហើយបបូរមាត់ញញឹមយ៉ាងគួរឱ្យខ្លាច។

ហេងស្រែក ហើយចាប់ហ្វ្រាំងភ្លាម។

ម៉ូតូដួល។

ពេលគាត់ងើបឡើងវិញ នារីនោះបាត់ទៅហើយ។

គាត់រត់ត្រឡប់ទៅផ្ទះទាំងភ័យខ្លាច។

នៅព្រឹកបន្ទាប់ អ្នកភូមិបានប្រាប់គាត់ថា កាលពី ១០ ឆ្នាំមុន មាននារីម្នាក់ត្រូវគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ស្លាប់នៅផ្លូវនោះ ហើយមុនពេលស្លាប់ នាងបានសុំឱ្យរថយន្តមួយឈប់ជួយ តែគ្មាននរណាឈប់ឡើយ...

ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក ហេងមិនដែលជិះម៉ូតូកាត់ផ្លូវនោះទៀតទេ។

ប៉ុន្តែរៀងរាល់យប់ ម៉ោង ១២ ត្រង់ គាត់តែងតែឮសំឡេងខ្សឹបនៅក្រៅបង្អួចថា៖

"លើកក្រោយ... ឈប់សួរខ្ញុំផង..."