គាត់ជាគ្រូបង្រៀនគណិតវិទ្យានៅសាលា Mallapuram Kerala ។ ថ្ងៃមួយ សិស្សរបស់គាត់បានឃើញគាត់សុំទាននៅជិតស្ថានីយ៍រថភ្លើង ប៉ុន្តែមិនអាចចំណាំគាត់បានច្បាស់។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក សិស្សបានដឹងថានោះជាគ្រូប្រចាំថ្នាក់របស់នាង។
ពេលនាងនិយាយជាមួយគាត់ គាត់បាននិយាយថា បន្ទាប់ពីខ្ញុំចូលនិវត្តន៍ កូនៗរបស់ខ្ញុំបានបោះបង់គាត់ចោល ហើយគាត់គ្មានផ្ទះសម្បែងតាំងពីពេលនោះមក។ ដូច្នេះ គាត់ចាប់ផ្ដើមសុំទាននៅមុខស្ថានីយរថភ្លើង។
សិស្សបានយំ ហើយយកគាត់ទៅផ្ទះ ហើយផ្តល់សម្លៀកបំពាក់ អាហារល្អៗ និងរៀបចំផែនការសម្រាប់កន្លែងស្នាក់នៅឱ្យគាត់។ បន្ទាប់មកនាងបានទាក់ទងមិត្តភ័ក្ត្ររនឭបស់នាង ដែលធ្លាប់ជាសិស្សរៀនជាមួយគាត់។ ហើយបាននាំគាត់ទៅកន្លែងរស់នៅប្រសើរជាងមុន។
កូនបង្កើតរបស់គាត់បានបោះបង់គាត់ ប៉ុន្តែកូនដែលនាងបង្រៀនមិនបានបោះបង់គាត់ទេ។
នោះហើយជាភាពអស្ចារ្យរបស់ពាក្យថាគ្រូ (Guru ) ។
ប្រភព ៖ Phearun birds

