តើពេលណាយើងគួរប្រើ Will និង Be going to?

• ភាពខុសគ្នាទី១៖ 

“Will” ប្រើសម្រាប់ការសម្រេចចិត្តភ្លាមៗពេលដែលកំពុងតែនិយាយ។

ឧទាហរណ៍៖ (ស្ថានភាពទី១) កង់របស់ធីតាបែក ហើយនាងក៏ប្រាប់ទៅប៉ារបស់នាង។

Thida: My bike has a flat tire. Can you fix it for me?

Dad: Sorry, I am busy now. I will do it tomorrow.

(ស្ថានភាពទី២) បូរ៉ាកំពុងតែចម្អិនអាហារនៅពេលដែលគាត់ថាដឹងអត់មានអំបិលសោះ។

Bora: Bory, we don’t have any salt.

Bory: Oh, we don’t? I will get some from the shop. (She decides at the time of speaking.)

• “Be going to” ប្រើសម្រាប់ការសម្រេចចិត្តរួចរាល់ហើយថានឹងធ្វើអ្វីមួយ។ 

ឧទាហរណ៍៖ (ស្ថានភាពទី១) ម្ដាយរបស់ធីតានិយាយទៅកាន់ប្ដីរបស់នាង។

Mom: Can you fix Thida’s bike? It has a flat tire.

Dad: Yes. I know. She told me. I am going to fix it tomorrow.

(ស្ថានភាពទី២) មុនពេលដែលបូរីចេញក្រៅ នាងនិយាយទៅកាន់ដាវីត។

Bory: I am going to get some salt from the shop. (she has already decided)

Can I get you anything, David?

• ភាពខុសគ្នាទី២៖ 

“Will” ប្រើនៅពេលដែលយើងចង់ទស្សទាយពីអនាគតថាតើនឹងមានអ្វីកើតឡើង ប៉ុន្តែយើងគ្មានអ្វីមកបញ្ជាក់នោះទេ។

ឧទាហរណ៍៖ 

1. San will probably arrive at 8 o’clock. (We just guess.)
2. I think Jin will like the gift you bought for him. 

“Be going to” ប្រើនៅពេលដែលមានអ្វីមួយនៅពេលបច្ចុប្បន្នកាលដែលបង្ហាញពីអ្វីនឹងកើតឡើងនៅអនាគតកាល (ជាពិសេសអនាគតឆាប់ៗ)។ អ្នកដែលនិយាយមានអារម្មណ៏ច្បាស់ពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើងដោយសារតែស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន។ 

ឧទាហរណ៍៖ 

1. Look at those black clouds. It is going to rain. (the clouds are there now)
2. I feel terrible. I think I am going to be ill. (I feel terrible now.)