សមាធិត្រូវតែមានការផ្តោតសតិ

សមាធិត្រូវតែមានការផ្តោតសតិយ៉ាងមុតមាំក្នុងការអនុវត្តរបស់ខ្លួន មុនពេលដែលបញ្ញាអាចកើតឡើង ។ ការផ្តោតសតិត្រូវបានប្រដូចទៅនឹងការបើកកុងតាក់ឲ្យមានពន្លឺ ហើយបញ្ញាប្រៀបប្រដូចទៅនឹងពន្លឺដែលលេចចេញជាលទ្ធផល។ ប្រសិនបើ​គ្មាន​កុងតាក់ទេ នោះ​ក៏គ្មាន​ពន្លឺ​ដែរ ។ ដូចគ្នាដែរ ការផ្តោតសតិគឺដូចជាចានទទេ ហើយបញ្ញាគឺដូចជាអាហារដែលអ្នកដាក់ក្នុងចាននោះ បើ​គ្មាន​ចាន​ទេ ក៏​គ្មាន​កន្លែង​ដាក់​ម្ហូប​ដែរ។ សតិមាំទើបបញ្ញាខ្លាំង !