ថ្វីបើមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានការប៉ងប្រាថ្នាឲ្យមានការរស់នៅបានល្អបំផុត ប៉ុន្តែលទ្ធផលគឺមិនបានដូចចិត្តឡើយ ព្រោះការធ្វើឲ្យជីវិតមានគុណភាពវាមិនមែនជាការងាយស្រួលនោះទេ គឺជាការលំបាកណាស់! ។ហេតុនេះគេត្រូវតែព្រមរស់ជាមួយលទ្ធផលនៃអំពើដែលខ្លួនបានធ្វើតែប៉ុណ្ណោះ (ការព្រមគឺជាសុខ ការមិនព្រមហើយននះននាលក្នុងផ្លូវខុសគឺជាទុក្ខ)ហេតុអីក៏មនុស្សមានវាសនាខុសៗគ្នា បើគោលដៅរបស់ពួកគេមានតែមួយសោះនោះ?គឺយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីបានទៅដល់គោលដៅឬអំពើកម្មនេះហើយ ដែលបានបែងចែកវាសនារបស់ពួកគេ កម្លាំងការគិតនិងកម្លាំងព្យាយាមខុសគ្នា នាំឲ្យមានវាសនាខុសគ្នាដូច្នេះឯង ! ។

