សតិសម្បជញ្ញៈ គឺជាការមិនរើសអើងនូវអ្វីដែលមានក្នុងបច្ចុប្បន្ន ជួបអារម្មណ៍អីក៏បាន គំនិតអីកើតឡើងក៏ត្រឹមតែដឹង មិនបន្តចូលរួមគិតជាមួយវា ឬ គិតបង្វែរពីខុសមកត្រូវវិញ ។ ការយល់ច្បាស់គឺការយល់នូវអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងក្នុងចិត្ត ជាពិសេសក្នុងបរិបទគោលបំណងរួមនៃពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធ ដែលជាការនាំយើងទៅកាន់ការរលត់ទុក្ខ ដែលកើតឡើងដោយសារតែគំនិត ។ ដូច្នេះការយល់ច្បាស់គឺជាការយល់ដឹងអំពីសតិតាមដឹងទាន់គំនិត វាជាអ្វីដែលយើងកំពុងគិតក្នុងបរិបទដែលយើងព្យាយាមធ្វើឲ្យសម្រេចគឺ « លះការជាប់ជំពាក់ក្នុងការគិត »។ សុខអ្វីមិនស្មើនឹងសុខព្រោះចិត្តចេះនៅស្ងៀមនេះទេ(ចិត្តស្ងប់) ! ចិត្តនេះបើមិនបានអប់រំវាទេ វាមិនចេះនៅស្ងៀមឡើយ វានាំតែទុក្ខទោសមកឲ្យ ។

