ឧទាហរណ៍៖ ពេលនៅជាមួយមិត្តភក្កិ យើងមិនសូវដើរមិនសូវចុះសម្រុងនឹងគ្នាពីព្រោះចំណង់ចំណូលចិត្តមិនដូចគ្នា។ ការរស់នៅមិនដូចគ្នា។ គេចូលចិត្តដើរផ្សារទំនើប ចំណែកឯខ្លួនឯងចូលចិត្តនៅផ្ទះអានសៀវភៅ គេចូលចិត្តស្លៀកពាក់បែបសុីវីល័យ ចំណែកឯខ្លួនឯងចូលចិត្តការស្លៀកពាក់ធម្មតាមើលទៅសាមញ្ញ។ នៅក្នុងចំណងស្នេហា យើងក៏មិនអាចចាំតែគាប់ចិត្តដៃគូរគ្រប់ពេលដែរ។ សេចក្តីស្រឡាញ់គឺជាការឱ្យ មិនមែនចាំតែទទួលយកគ្រប់ពេលនោះទេ
“ផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯងដើម្បីអ្នកណា?”
“ផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯងដើម្បីអ្នកណា?”
ពេលទំនេរនៅម្នាក់ឯងក៏ទៅឆ្លុះកញ្ចក់មើលខ្លួនឯង មើលមុខដូចជាប៉ោងបន្តិច មើលខ្លួនដូចជាលើសទម្ងន់ទេដឹង? យើងតែងតែសួរខ្លួនឯងមិនចេះឈប់សម្រាប់សំណួរដែលមិនចាំបាច់។ សួរចុះសួរឡើង យើងក៏មានគំនិតថាភាពជាខ្លួនឯងនេះ គឺមិនឥតខ្ចោះ ហើយវាពិបាកនឹងចុះក្នុងចំណោមគេណាស់។ គួរតែផ្លាស់ប្តូរដើម្បីគាប់ចិត្តអ្នកដទៃឬយ៉ាងណា? បើយើងផ្លាស់ប្តូរហើយ បានគាប់ចិត្តគេហើយ តើបានអ្វីមកវិញ? តើយើងពិតជាសប្បាយចិត្តនិងមានសុភមង្គល ដោយគ្រាន់តែធ្វើបែបនេះ? តើយើងអាចនឹងស្មោះត្រង់នឹងខ្លួនឯងទេ?
ឧទាហរណ៍៖ ពេលនៅជាមួយមិត្តភក្កិ យើងមិនសូវដើរមិនសូវចុះសម្រុងនឹងគ្នាពីព្រោះចំណង់ចំណូលចិត្តមិនដូចគ្នា។ ការរស់នៅមិនដូចគ្នា។ គេចូលចិត្តដើរផ្សារទំនើប ចំណែកឯខ្លួនឯងចូលចិត្តនៅផ្ទះអានសៀវភៅ គេចូលចិត្តស្លៀកពាក់បែបសុីវីល័យ ចំណែកឯខ្លួនឯងចូលចិត្តការស្លៀកពាក់ធម្មតាមើលទៅសាមញ្ញ។ នៅក្នុងចំណងស្នេហា យើងក៏មិនអាចចាំតែគាប់ចិត្តដៃគូរគ្រប់ពេលដែរ។ សេចក្តីស្រឡាញ់គឺជាការឱ្យ មិនមែនចាំតែទទួលយកគ្រប់ពេលនោះទេ
ឧទាហរណ៍៖ ពេលនៅជាមួយមិត្តភក្កិ យើងមិនសូវដើរមិនសូវចុះសម្រុងនឹងគ្នាពីព្រោះចំណង់ចំណូលចិត្តមិនដូចគ្នា។ ការរស់នៅមិនដូចគ្នា។ គេចូលចិត្តដើរផ្សារទំនើប ចំណែកឯខ្លួនឯងចូលចិត្តនៅផ្ទះអានសៀវភៅ គេចូលចិត្តស្លៀកពាក់បែបសុីវីល័យ ចំណែកឯខ្លួនឯងចូលចិត្តការស្លៀកពាក់ធម្មតាមើលទៅសាមញ្ញ។ នៅក្នុងចំណងស្នេហា យើងក៏មិនអាចចាំតែគាប់ចិត្តដៃគូរគ្រប់ពេលដែរ។ សេចក្តីស្រឡាញ់គឺជាការឱ្យ មិនមែនចាំតែទទួលយកគ្រប់ពេលនោះទេ


