ពេលគេរិះគន់យើង យើងគួរតែស្តាប់ ! តើពួកគេនិយាយនេះជាការពិតទេ? យើងគួរបើកចំហចិត្ត ហើយពិចារណានូវអ្វីដែលគេបាននិយាយ ប្រហែលជាយើងមានអ្វីខុសពិតមែន ព្រោះយើងមិនមែនល្អទាំងអស់ទេ ។ ពួកគេប្រហែលជាត្រូវហើយ ប៉ុន្តែយើងបែរជាប្រតិកម្មតបដោយការធ្វើខុសភ្លាមៗ បើមនុស្សចង្អុលបង្ហាញពីកំហុសរបស់យើង យើងគួរតែព្យាយាមកម្ចាត់វា ហើយកែលម្អខ្លួនយើងវិញ នេះជារបៀបដែលមនុស្សឆ្លាតវៃគេអនុវត្ត។
ទីណាមានភាពច្របូកច្របល់ វាគឺជាកន្លែងដែលសន្តិភាពអាចកើតឡើងបាន នៅពេលដែលការយល់ច្រឡំត្រូវបានជ្រៀតចូលទៅក្នុងការយល់ដឹងពីអ្វីដែលនៅសេសសល់នោះគឺសន្តិភាពនេះឯង អ្នកខ្លះមិនអាចទទួលយកការរិះគន់បានទេ ពួកគេក្រអឺតក្រទម ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេបែរជាប្រកែកវិញផងក៏មាន ។ ជាពិសេសនៅពេលដែលមនុស្សមានអំណាចដោះស្រាយជាមួយអ្នកនៅក្រោមបង្គាប់ ។ តាមពិត មនុស្សអាចនិយាយរឿងឆ្លាតវៃខ្លះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកធំ ប្រកាន់ចិត្តថា គេមិនអាចចុះចាញ់អ្នកដទៃបានទេ នេះហើយគឺជាបញ្ហា ។ ប្រសិនបើអ្នកជាគ្រូបង្រៀន ពេលខ្លះសិស្សរបស់អ្នកអាចប្រាប់អ្នកពីអ្វីដែលអ្នកមិនដឹង ប៉ុន្តែដោយសារតែអ្នកជាគ្រូបង្រៀន អ្នកមិនអាចស្តាប់បាន នេះជាការគិតមិនត្រឹមត្រូវទេ។
ក្នុងសម័យព្រះពុទ្ធមានសាវ័កមួយអង្គដែលមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃនាមលោកគឺសារីបុត្ត សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់សំដែងធម៌ហើយ ទ្រង់បែរទៅរកភិក្ខុនោះ ហើយត្រាស់សួរថា បពិត្រសារីបុត្តដ៏ចម្រើន តើអ្នកជឿទេ តថាគតទេ ? ព្រះសារីបុត្ត តបថា “ទេ ខ្ញុំព្រះអង្គមិនទាន់ជឿទេ” ព្រះពុទ្ធបានសរសើរចម្លើយរបស់ព្រះសារីបុត្តជាខ្លាំង ។ បុគ្គលណាដែលមានប្រាជ្ញា មិនឆាប់ជឿ តែក៏ស្តាប់ដោយចិត្តបើកចំហ រួចថ្លឹងថ្លែងនូវសេចក្តីពិតនៃរឿងនោះ មុននឹងជឿ ឬមិនជឿ” នេះជាលក្ខណៈរបស់បណ្ឌិត ។ ទង្វើរបស់ព្រះពុទ្ធនៅពេលនោះ គឺជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់ពិភពលោក ពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលលើកតំកើងព្រះរបស់ខ្លួន និងអ្នកដែលជាគ្រូរបស់អ្នកដទៃ។
737.964 SRY