សេចក្តីធម្មចក្កប្បវត្តនសូត្រនោះ ព្រះលោកនាយកទ្រង់សម្តែងធម៌ ២ ប្រការ ដែលបព្វជិតមិនគួរសេព គឺ
១-កាមសុខល្លិកានុយោគ បានដល់ ការប្រកបខ្លួនឲ្យជាប់ជំពាក់ក្នុងកាមទាំងឡាយ ជាធម៌ដ៏អាក្រក់ ជាហេតុកេីតកិលេស ទាំងនេះមិនមែនជាធម៌ របស់ព្រះអរិយបុគ្គលទេថែមទាំងមិនប្រព្រឹត្តទៅដេីម្បីជាប្រយោជន៍ទៀតផង ។
២-អត្តកិលមថានុយោគ បានដល់ ការប្រកបខ្លួនឲ្យលំបាក ទាំងធ្វេីសេចក្តីឲ្យដល់ខ្លួនឯងទៀតផង ទាំងនេះមិនមែនជាធម៌របស់ព្រះអរិយបុគ្គលទេ ថែមទាំងមិនប្រកបដោយប្រយោជន៍ ។
ការបដិបត្តិហៅថា មជ្ឈិមាបដិបទា គឺផ្លូវជាកណ្តាល មិនចូលទៅក្នុងផ្លូវទាំងពីរនោះឯង តថាគតបានត្រាស់ដឹងហេីយ នូវព្រះនិព្វានដែលជាការអស់ទៅនូវគ្រឿងចងគឺសំយោជនៈ មជ្ឈិមាបដិបទានោះបានដល់ អរិយមគ្គដែលប្រកបដោយអង្គ៨ប្រការដែលព្រះអរិយៈបានធ្វេីដំណេីរទៅហេីយ ។
(ប្រោសបញ្ចវគ្គី ព្រះពុទ្ធដីកា៖ ពាក់ព័ន្ធនិ��សេចក្តីសុខក្នុងកាមគុណ ការធ្វើលំបាកអោយលំបាកគ្រប់យ៉ាង ជារបស់ដែលបព្វជិតមិនគួរត្រូវធ្វើសោះឡើយ ផ្លូវដើរកណ្តាលគឺមគ្គមានអង្គ៨ ដែលប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីនិព្វាន ។ )

