ដរាបណាព្រះពុទ្ធសាសនានៅតែមាន ការប្រតិបត្តិដើម្បីរំដោះចិត្តចេញចាកទុក្ខនៅតែមាន មាគា៌មគ្គផល និព្វាននៅតែមានជាធម្មតា(សតិប្បដ្ឋានសូត្របិដកភាគទី១៧)និព្វានគឺជាគោលដៅខ្ពស់បំផុតនៃកិច្ចប្រតិបត្តិរបស់ពុទ្ធបរិស័ទ ។ សីល សមាធិ វិបស្សនា គឺជាការប្រៀនប្រដៅនិងជាដំបូន្មានដ៏ល្អក្នុងការប្រតិបត្តិ ព្រោះជាមធ្យោបាយតែមួយគត់ ជាកម្មវត្ថុផ្លូវចិត្ត និងជាមេរៀនក្នុងការអនុវត្ត « Satipathana meditation » (Practical insight meditation basic and progressive stages by venerable Mahasisayadaw )ដែលចាំបាច់សម្រាប់ទាំងអស់គ្នា ! ។

