ពិតណាស់ អ្វីៗគឺចាប់ផ្ដើមពីខ្លួនយើង ដាក់ចុះការមានៈប្រកាន់ រួចអង្គុយចុះពែនភ្នែនមើលចិត្តខ្លួនឯង នេះហើយគឺដំណោះស្រាយជីវិត ( មិនមែនមើលអ្នកដ៏ទៃឡើយ) ពេលដែលយើងទទួលបានចំលើយហើយច្បាស់លាស់នោះ ទើបអាចជួយអ្នកដ៏ទៃបាន តាមលទ្ធភាព មិនបង្ខំ ព្រោះគ្រប់យ៉ាងទាល់តែមានបច្ច័យ មានហេតុ ទើបមានផល ( ផលមិនប្រាស់ចាកហេតុទេ ត្រូវតែជឿជាក់ ហើយតាមសង្កេតជានិច្ច) ។ ព្យាយាមសន្សំបច្ច័យ ដើម្បីរួចចាកទុក្ខ តែមិនអាចលៈបង់ភារៈជាម្ដាយបានឡើយ បើបច្ច័យគ្រប់នោះការសន្សំបុណ្យនឹងជួយសំរួលដល់ភារៈនេះ នេះជាការរំពឹងទុក តស៊ូររហូតដល់ទីបំផុតនៃទុក្ខ។

