ធ្វើខ្លួនជាព្រះអាទិត្យ

lyvannak
ក្នុងលក្ខខណ្ឌយើងគ្មានចំណេះ គឺត្រូវរកវិធីស្រូបចំណេះ។ ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលយើងមានចំណេះហើយ គឺត្រូវរកវិធីធ្វើឱ្យកើតកាលវាលគុម្ព។ ចេះដើម្បីធ្វើ តែមិនមែនចេះដើម្បីជជែកបែបឈ្លោះឡើយ។ បណ្តាំក្រមង៉ុយសម្រាប់អ្នកជំនាន់ក្រោយ គឺ “ចេះខ្ពើមពាក្យឈ្លោះ”។ បំណង គឺដើរតម្រង់ទៅរកគោលដៅ តែមិនមែនដើរដើម្បីគប់ឆ្កែព្រុសតាមផ្លូវទេ។ ក្នុងជីវិតរស់នៅជាក់ស្តែង យើងពិបាកនឹងពន្យល់មនុស្សដែលធ្វើពើមិនចង់យល់ ប្រៀបដូចជាយើងពិបាកដាស់មនុស្សដែលសម្តែងធ្វើដេកលក់។ 



ចូរធ្វើខ្លួនឱ្យដូចជាព្រះអាទិត្យ ដល់ពេល ក៏រះឡើង ហើយដល់ពេល ក៏លិចចុះវិញ ដោយឥតខ្វល់ខ្វាយនឹងថា “តើថ្ងៃនេះមានពពកចេញមកបាំងពន្លឺអាត្មាអញទេ?” ឬបើថា “ពពកបាំង ឬមិនបាំង ក៏ពុំសំខាន់ដូចដំណើរគោចររបស់អាត្មាអញដែរ ដ្បិតបើពពកមកបាំងពន្លឺអាត្មាអញ ក៏អាត្មាអញនៅតែរះគោចរ ឬបើពពកមិនបានបិទបាំងអាត្មាអញ ក៏អាត្មាអញនៅតែគោចរដដែល។ ដំណើរអាត្មាអញ គឺមិនពាក់ព័ន្ធនឹងអ្នកណាទាំងអស់។ អាត្មាអញទៅ ក៏ព្រោះត្រូវទៅ ហើយអាត្មាអញលិចវិញ ក៏ព្រោះត្រូវលិច។ ពពកមិនអាចមកកំណត់ដំណើរគោចរអាត្មាអញបានឡើយ”។

Comments