ជំងឈឺពុកឆ្អឹង៖ មិនថាពូជសាសន៍អ្វីនោះទេ គឺអាចកើតជំងឺនេះទាំងអស់ តែជាក់ស្តែងមនុស្សស្រីងាយកើតជំងឺនេះជាងប្រុសៗ។ ស្ត្រីក្នុងទ្វីបអាស៊ី និងពូជសាសន៍ស្បែកស ស្ត្រីចំណាស់អស់រដូវ គឺងាយរងគ្រោះជាងគេ។
សញ្ញាជំងឺពុកឆ្អឹង មានកម្ពស់ថយចុះ ភាគច្រើនមានការឈឺចាប់ចង្កេះ ក ខ្នងគមទៅមុខ កម្ពស់ចុះទាប ហើយសញ្ញាបាក់ឆ្អឹងដំបូង មាននៅ ឆ្អឹងជំនីរ កដៃ និងត្រគាក។ ឆ្អឹងខ្នងអាចស្រុត ឬបាក់ ស្រាំ បង្កទៅជាពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ។
ស្រីៗទាំងអស់គួរតែពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យ បើមានសញ្ញាអស់រដូវលឿនពេក អាចត្រូវលេបថ្នាំស្តេរ៉ូអ៊ីត ក្នុងករណីមានឪពុកម្ដាយធ្លាប់បាក់ឆ្អឹងត្រគាកពីមុនមក។
ការព្យាបាល
ផ្លាស់ប្ដូររបៀបរស់នៅដូចជា ហាត់ប្រាណដើម្បីបង្កើនថាមពលសាច់ដុំ ឈប់ជក់បារី ឈប់ផឹកស្រា កែប្រែរបបអាហារល្អចំពោះសុខភាព ជាកត្តាអាចកាត់បន្ថយហានិភ័យជំងឺពុកឆ្អឹងបាន។
ផឹកកាល់ស្យូមបន្ថែម ១២០០ មីល្លីក្រា/ថ្ងៃ និងវីតាមីន D ៨០០ អាយយូ (IU) ក្នុងមួយថ្ងៃ អាចជួយឲ្យឆ្អឹងលូតលាស់បានល្អ។ ថ្នាំផ្សេងទៀត ដូចជា Alendronate និងថ្នាំបំប៉នឆ្អឹង អាចជួយបានដូចគ្នា។
រៀបចំរបបអាហារត្រឹមត្រូវ សម្បូរវីតាមីន សារធាតុខនិជ អាចជួយឲ្យឆ្អឹងរឹងមាំ ហាត់ប្រាណ សមស្រប (ហាត់រក្សាលំនឹងរាងកាយ តែមិនត្រូវហាត់ខ្លាំងពេកទេ ព្រោះឆ្អឹងអាចទ្រាំទ្រមិនបាន) ដើម្បីការពារបាក់ឆ្អឹង។ មិនតែប៉ុណ្ណោះគ្រូពេទ្យ អាចនឹងផ្ដល់ថ្នាំដើម្បីបង្កើនកំហាប់ឆ្អឹង និងបន្ថយហានិភ័យបាក់ឆ្អឹងបាន ហើយថ្នាំដទៃទៀតដូចជា ថ្នាំអ័រម៉ូនអឺស្ត្រូហ្សែន ថ្នាំអ័រម៉ូន Calcitonin និងអ័រម៉ូនប៉ារ៉ាទីរ៉ូអ៊ីត សុទ្ធតែមានប្រយោជន៍។

