អ្នកខ្លះមិនទាន់ចេះរស់នៅជាមួយខ្លួនឯងផង ក៏ចង់រកអ្នកផ្សេងមករួមដំណើរជីវិតជាមួយខ្លួនទៅហើយ។ មិនទាន់ចេះស្រឡាញ់ខ្លួនឯងផង ក៏ចង់មានអ្នកស្រឡាញ់ខ្វល់ខ្វាយពីខ្លួនទៅហើយ។ តើវាអាចកើតឡើងបានដោយរបៀបណា? ពីមុនយើងអាចជាក្មេងម្នាក់ដ៏គួរឱ្យស្រឡាញ់ គួរឱ្យក្នាញ់ គួរឱ្យចង់លេងជាមួយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងក្លាយជាមនុស្សធំពេញវ័យ វាលែងដូចមុនទៀតហើយ។ យើងមិនមែនមនុស្សក្មេងដែលត្រូវរំអួយដើម្បីបានការលួងលោមពីអ្នកដទៃ ឬការនិយាយផ្អែមល្ហែមដាក់ បញ្ជោរ សរសើរ ដើម្បីឱ្យយើងអាចសើចបានទេ។
អ្នកខ្លះគិតថា រស់នៅម្នាក់ឯងគួរឱ្យធុញ ប៉ុន្តែពេលដែលបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទំនាក់ទំនងមិនបានប៉ុន្មានផងក៏នឹកគិតចង់នៅម្នាក់ឯងម្ដង ទាំងនេះវាជារឿងពិត។ ហេតុអ្វីយើងកើតចិត្តចង់រស់នៅម្នាក់ឯងស្របពេលដែលយើងកំពុងរស់នៅក្នុងទំនាក់ទំនង? នោះក៏ព្រោះថាក្នុងទំនាក់ទំនងស្នេហាវាមានរឿងស៊ាំញ៉ាំច្រើនណាស់។ អ្នកខ្លះបណ្ដោយខ្លួនឱ្យលែងមានភាពជាខ្លួនឯង ដោយសារមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់។ អ្នកខ្លះទៀតក៏ចេះតែទាមទារការផ្លាស់ប្ដូរពីមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ដើម្បីឱ្យមកតែខាងខ្លួន។ បើយើងពិនិត្យ និងសង្កេតជាប្រចាំចំពោះគ្រប់សកម្មភាព ពាក្យសម្ដី ការគិត ជាប្រចាំ យើងនឹងបានឃើញ។
ពេលខ្លះយើងឈ្លោះប្រកែកគ្នាដោយសារតែរឿងរ៉ាវតូចតាចបំផុត ហើយយើងមិនឈប់ត្រឹមហ្នឹងទេ យើងបន្តសន្សំរឿងទាំងអស់នោះទុកនៅក្នុងចិត្តជាប្រចាំ ហើយចិត្តរបស់យើងក៏តប់ប្រមល់ឡើងៗ ដែលនេះវាក៏រុញច្រានឱ្យសកម្មភាពបន្តបន្ទាប់ ឬពាក្យសម្ដីយើងពោលចេញមកដោយការខឹង ច្រឡោត ចង់ឈ្នះគ្នាជាដើម។ ចរិតសម្ដែងគឺសម្ដែងមិនបានយូរទេ ហើយនៅក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់វាត្រូវការសម្ដែងចេញនូវចរិតធម្មជាតិ ឬការពិត។ បើយើងជាមនុស្សស្មោះត្រង់ នោះនៅក្នុងទំនាក់ទំនងស្នេហាយើងនឹងផ្ដល់ឱ្យនូវភាពស្មោះត្រង់។ បើយើងជាមនុស្សដែលចេះយោគយល់ នោះនៅក្នុងសេចក្ដីស្នេហាយើងនឹងផ្ដល់ឱ្យនូវការយោគយល់។ បើយើងជាមនុស្សចេះឈឺឆ្អាល នោះនៅក្នុងសេចក្ដីស្នេហា យើងនឹងចេះផ្ដល់ការជ្រោមជ្រែងឱ្យគ្នា។
មនុស្សយើងនេះណា នរណាក៏ប្រាថ្នាចង់បានដៃគូល្អម្នាក់មករួមដំណើរជីវិតជាមួយដែរ ក៏ប៉ុន្តែមុននឹងយើងប្រាថ្នាចង់បានដៃគូល្អ តើយើងធ្លាប់ធ្វើជាដៃគូល្អនៃខ្លួនឯងទេ? នៅជាមួយខ្លួនឯង តើយើងចេះរីករាយទេ? ព្រោះបើយើងមិនចេះរីករាយពេលនៅម្នាក់ឯង តើយើងអាចធ្វើឱ្យមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ ឬមនុស្សដែលយើងរស់នៅជាមួយមានភាពរីករាយដោយរបៀបណា? ទោះជាពេលខ្លះឱកាសល្អមិនទាន់មកដល់ ប៉ុន្តែចូរយើងរស់នៅដោយល្អ នៅគ្រប់កាលៈទេសៈ។ បើរឿងល្អមិនទាន់កើតឡើង យើងត្រូវរស់នៅជាមួយភាពលំបាកដោយការអត់ធ្មត់ ហើយបើវាកើតឡើង យើងក៏មិនគួរបណ្ដែតបណ្ដោយភ្លេចខ្លួន។ ផ្ដល់ក្ដីស្រឡាញ់ឱ្យនរណាក៏ដោយ ក៏កុំឱ្យរហូតអស់រលីងលែងមានសម្រាប់ខ្លួនឯង។ រក្សាក្ដីស្រឡាញ់ទុកសម្រាប់ខ្លួនឯងពាក់កណ្ដាល ព្រោះកាលលែងមានគេ យើងក៏នៅតែអាចរស់នៅបានដដែល។
49.062 SRY