មនុស្សគ្រប់គ្នាមើលឃើញយើង តាមរបៀបដែលគេយល់ឃើញ ឬក៏គេយល់ឃើញចំពោះយើងតាមរបៀបដែលគេបានមើលឃើញ។ ប៉ុន្តែយើងមើលឃើញខ្លួនឯងខុសពីនេះ ខុសពីរបៀបដែលអ្នកដទៃយល់ឃើញ ខុសពីរបៀបដែលអ្នកដទៃវាយតម្លៃ ខុសពីរបៀបដែលអ្នកដទៃចង់បាន។ ទីនេះមានវត្តមានយើង ប៉ុន្តែវាក៏គ្មានវត្តមានយើង ទីនេះមានវត្តមានរបស់មនុស្សជាច្រើន ហើយទីនេះក៏គ្រាន់តែជាទីកន្លែងដែលមនុស្សជាច្រើនដើរកាត់ រួចក៏ហួសទៅអស់។
យើងមើលឃើញភាពស្អាត ប៉ុន្តែយើងក៏គ្រាន់តែមើលឃើញ។ យើងរក្សាភាពស្អាតបែបនេះមិនបានទេ! បើយើងមើលឃើញវាស្អាត យើងក៏គ្រាន់តែអាចដឹងដោយអារម្មណ៍ថាវាស្អាត។ បើវាល្អក៏អាចត្រឹមដឹងថាវាល្អ។ នៅខណៈនេះវាស្រស់ស្អាត ប៉ុន្តែមួយខណៈផ្សេងទៀតវាក៏រលាយទៅអស់ ហើយជំនួសដោយអ្វីមួយផ្សេង។ វាមិនទៀងទេ! វាបន្តផ្លាស់ប្ដូរម្ដងហើយម្ដងទៀត! ប៉ុន្តែបើវាមិនផ្លាស់ប្ដូរវាក៏គ្មានអ្វីស្រស់ស្អាត ពីព្រោះយើងធុញនឹងអ្វីដដែលៗ។ យើងនឹងរំភើបនៅពេលឃើញរូបភាពបែបនេះជាលើកដំបូង ប៉ុន្តែបើយើងរស់នៅក្នុងទិដ្ឋភាពនេះយូរទៅវាក៏ក្លាយជារឿងធម្មតា។ ជីវិតគឺអ៊ីចឹង! វាមិនដែលធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ស្កប់ស្កល់ទេ ប៉ុន្តែយើងនឹងមាន អារម្មណ៍ស្កប់ស្កល់នៅពេលយើងបានយល់ពីវា៕
364.106 SRY