នៅពេលគេចេះតាមសង្កេតមើលចិត្តគិតហើយ គេពិតជាអាចយកឈ្នះភាពវង្វេងរបស់គំនិតបាន ។ ស្រឡាញ់ ស្អប់ ខឹង អាល័យ ច្រណែន កើតទុក្ខ ...វានៅតែបន្តដូចមុខម្ហូបដែលយើងចង់ហូបរាល់ថ្ងៃ អ្នកមានទុក្ខច្រើនមកពីគេកុំម៉ង់តែមុខម្ហូបដែលមានសុទ្ធតែទុក្ខនេះឯង។ ធម៌ទាំងឡាយកើតពីហេតុ ព្យាយាមរំលត់ហេតុទើបផលរលត់ ។

