សត្វក្ងោក
សត្វក្ងោក ជាសត្វដែលមានសម្រស់គួរអោយទាក់ទាញ ដោយសារតែរោមរបស់វាមានពណ៌ស្រស់ស្អាត។ រហូតដល់បុព្វបុរសដូនតារបស់យើងបានបង្កើត របាំមួយឡើងក្នុងគោលបំណងចង់អោយកូនខ្មែរយើងចេះស្រលាញ់ការពារ នឹងអភិរក្ស សត្វដ៏កំរមួយនេះនឹងជាការរំលឹកថាសត្វនេះមានវត្តមាននៅប្រទេសយើងជាយូរលង់ណាស់មកហើយ ។សត្វក្ងោក មានកន្ទុយជាមធ្យម ១.៨ម៉ែត្រ ដែលស្មើនឹង ៦០% នៃប្រវែងខ្លួនរបស់វាសរុប។ សត្វក្ងោកមាន ៣ពូជធំៗគឺ ក្ងោកឥណ្ឌា (មានប្រភពពីឧបទ្វីបឥណ្ឌា) ក្ងោកបៃតង (មានប្រភពពីអាស៊ីខាងត្បូង) និងក្ងោកកុងហ្គោ (មានប្រភពពីតំបន់អាហ្វ្រិក)។ ក្ងោកមានឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រហៅថា Peafowl ស្ថិតក្នុងក្រុមអំបូរបក្សី Pavo នឹង Afropavo នៅក្នុងគ្រួសាបក្សី Phasianidae ។ ទោះបីជា វាមានខ្លួនធំ និងកន្ទុយវែងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ក្ងោកនៅតែអាចហោះបានដែរ។ វាចាប់ផ្ដើមហោះ ដោយរត់ រួចហក់ ហើយក៏ត្រដាងស្លាបហោះតែម្ដង។ វាហោះតែក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់ ហើយបានតែនៅរយៈចម្ងាយខ្លីប៉ុណ្ណោះ។ វាអាចហោះបានក្នុងល្បឿន ១៦គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង។ ក្ងោកឈ្មោលបានប្រើប្រាស់រោមជុំវិញខ្លួនដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់វា ដើម្បីធ្វើឲ្យក្ងោកញី ចាប់អារម្មណ៍ ហើយក្នុងការរកចំណី វាកម្រើករោមទន់ៗវែងរបស់វាក្នុងបំណង បញ្ចុះបញ្ចូល ក្ងោកញីថា វានឹងធ្វើជាឪពុកដ៏ល្អរបស់កូនរបស់វា ។ សត្វក្ងោកអាចរស់បានដល់អាយុ ២៥ឆ្នាំ ដែលមានអាយុវែងជាងបក្សីផ្សេងទៀត ខណៈមាន់អាចរស់ត្រឹម ៧ ឬ ៨ឆ្នាំ នឹងមាន់ទួរគីអាចដល់ ១០ឆ្នាំ៕ គេស្គាល់សត្វក្ងោកច្បាស់ដោយសារស្លាបកន្ទុយរបស់ក្ងោកឈ្មោលមានលក្ខណៈពិសេស ស្រស់ស្អាត និងភ្លឺចែងចាំង។ កន្ទុយរបស់សត្វក្ងោកឈ្មោលដ៏ស្រស់ស្អាតដែលរំលេចពណ៌ដូចឥន្ធនូមានរោមស្លាបជាង២០០ ហើយវាត្រូវបានចុះក្នុងបញ្ជីក្រហមរបស់អង្គការ #IUCN ជាប្រភេទកំពុងរងគ្រោះថ្នាក់ ហើយរងនូវការគំរាមកំហែងដោយសារការប្រមាញ់យកស្លាប សាច់ និងបាត់បង់ទីជម្រក។ សូមមិនបរិភោគសាច់សត្វព្រៃ និងមិនគាំទ្រទិញផលិតផលដែលធ្វើពីឈើប្រណិតៗ ដើម្បីអភិរក្សសត្វព្រៃ និងព្រៃឈើរបស់ប្រទេសយើង.សំណេរអត្ថបទ សិត ប៊ុនថេង។
170.664 SRY