ការសញ្ជឹងគិតរបស់ព្រះពោធិសត្វទាំងឡាយនៅពេលព្រឹកព្រលឹម !
“នៅពេលខ្ញុំក្រោកពីដំណេកនៅពេលព្រឹក ខ្ញុំរំលឹកខ្លួនឯងជានិច្ចថា គ្មានអ្វីលេចឡើងដូចជាការរំពឹងទុកនោះទេ ព្រោះអ្វីៗសុទ្ធតែប្រែប្រួលមិនទៀងទាត់
ពេលនោះខ្ញុំគិតអំពីមនុស្សដែលមានអារម្មណ៍ចង់បានសុភមង្គលណាស់ ប៉ុន្តែបែរជាជួបនឹងទុក្ខសោក ខកបំណង ។
ខ្ញុំបង្កើតក្តីអាណិតអាសូរដល់ពួកគេ ដោយតាំងចិត្តជួយពួកគេតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ដើម្បីបំបាត់អារម្មណ៍អវិជ្ជមានរបស់ពួកគេ ។
ខ្ញុំនឹងប្រើថាមពលចិត្តទាំងអស់របស់ខ្ញុំដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនខ្ញុំ ហើយពង្រីកសេចក្តីមេត្តាករុណាពេញបេះដូងរបស់ខ្ញុំទៅកាន់អ្នកដទៃ ។ ខ្ញុំបង្អោនចិត្តទៅកាន់បញ្ញាដ៏មហិមាដើម្បីបានត្រាស់ដឹង ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់សត្វលោក។
ខ្ញុំមានគំនិតល្អចំពោះអ្នកដទៃ ខ្ញុំមិនខឹង ឬគិតអាក្រក់ពីអ្នកដទៃឡើយ
ខ្ញុំនឹងផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃតាមដែលខ្ញុំអាចធ្វើបាន»។

