ជីវិតមានឧបសគ្គ៤យ៉ាងៈ
១- មិនស្គាល់ខ្លឹមសាររបស់ជីវិត នេះជាឧបសគ្គទីមួយ ។
២- យើងមានបទពិសោធន៍ច្រើនណាស់ យើងធ្លាប់កើតស្លាប់រាប់មិនអស់
យើងធ្លាប់ជួបប្រទះស្ថានភាពធ្ងន់ធ្ងរគ្រប់ប្រភេទរាប់មិនអស់ ជួបស្ថានការណ៍ដ៏ពិសិដ្ឋ ស្ថានភាពមិនបរិសុទ្ធ និងគួរឱ្យខ្លាចរាប់មិនអស់ ហើយពេលវេលានីមួយៗគឺជាពេលវេលាដ៏មានតម្លៃបំផុតក្នុងការទទួលស្គាល់ខ្លឹមសាររបស់វា ។ ប៉ុន្តែរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ យើងមិនបានទទួលស្គាល់វាទេ ឬយើងមិនចងចាំវាទាល់តែសោះ(អវិជ្ជា) នេះគឺជាឧបសគ្គមួយទៀត ។
៣- ឧបសគ្គទីបីគឺយើងមិនមានទំនុកចិត្តលើបុណ្យ លើផលកម្មរបស់យើង យើងមិនមានទំនុកចិត្តលើបុគ្គលត្រាស់ដឹងមានព្រះពុទ្ធជាដើម ទើបមិនហ៊ានធ្វើតាមការប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះអង្គ ទើបមិនរួចពីទុក្ខ ។
៤- ឧបសគ្គទីបួនគឺព្រះធម៌ ដែលជាអ្វីធ្វើឲ្យយើងមិនអាចយល់បាន មិនបានបណ្តុះឧបនិស្ស័យក្នុងការស្តាប់ ។ យើងសន្មត់ថា លោកនេះគ្មានព្រះពុទ្ធទេ ហើយយើងរវល់តែឃើញអ្វីដែលគួរឲ្យចង់បានជាច្រើននៅក្នុងខ្លួនយើង និងជុំវិញខ្លួនយើង ។ នេះហើយជាឧបសគ្គក្នុងការចាកចេញពីលោកនេះ !

