បើយើងគ្មានបញ្ញា អ្វីៗដែលនៅជុំវិញខ្លួនយើងនឹងក្លាយទៅជាប្រភពនៃទុក្ខបាន
បើយើងឈ្លាសវៃក្នុងការប្រើវត្ថុទាំងនេះ ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្ដាត កាយ និងចិត្ត នឹងអាចនាំយើងចេញពីទុក្ខបាន ។ អ្នកដឹងទេថាភ្នែកមិនមែនជារបស់ល្អទេ បើអ្នកមានអារម្មណ៍មិនល្អ គ្រាន់តែឃើញអ្នកដទៃអាចនឹងធ្វើឱ្យអ្នកខឹង និងធ្វើឱ្យអ្នកគេងមិនលក់បាន ឬអ្នកអាចលង់ស្នេហ៍ជាមួយអ្នកដទៃដោយសារតែភ្នែក ។ ស្នេហាក៏មានទុក្ខដែរ បើយកមិនបានតាមចិត្តចង់ ស្រលាញ់និងស្អប់គឺមានទុក្ខទាំងពីរ ទុក្ខព្រោះចង់ឲ្យបានដូចចិត្ត ចង់បានក៏ទុក្ខ មិនចង់បានក៏ទុក្ខ។ ការចង់បានរបស់ទាំងនោះ ទោះបីអ្នកទទួលវាបានហើយក៏នៅតែរងទុក្ខដែរ ព្រោះខ្លាចបាត់បង់ទៅ » ចិត្តនៅត្រឹមតែជាកិរិយានៅក្នុងវត្ថុទាំងពួងទើបដល់នូវទីបំផុតទុក្ខបាន ។

