ការផ្លាស់ចិត្តអាក្រក់ចេញឲ្យក្លាយទៅជាមិត្តល្អវិញ,
ការធ្វើជីវិតឲ្យបានសុខស្រួល,
ការបំបាត់សេចក្ដីល្ងង់ខ្លៅ,
ការចេញចាកទុក្ខ ឈានទៅរកសុខ, សឹងមានជាទីដៅ។
ពុទ្ធបរិស័ទត្រូវប្រតិបត្តិតាមសាសនា ទើបហៅថា “ជាអ្នកកាន់សាសនាពិត” ទាំងត្រូវចាំពុទ្ធប្រវត្តិដោយល្អិតល្អ ហើយត្រូវផ្ដិតនិស្ស័យព្រះមកដាក់ខ្លួន ។
ករណីយកិច្ចរបស់ពុទ្ធបរិស័ទសង្ខេបប៉ុណ្ណោះ

