ភាពមិនចុះសំរុងមួយចំនួនរបស់ប្រជាជនជាមួយនិងការចាក់វ៉ាក់សាំង

អ្នកស្រុកខឹងប្រឆាំងនឹងកាតព្វកិច្ចចាក់វ៉ាក់សាំង

 

ពលរដ្ឋនៅទីក្រុងសាន់ឌីអាហ្គោបានសម្តែងការខឹងសម្បារចំពោះការបន្តដាក់ពង្រាយការរឹតត្បិតលើជំងឺកូវីដ ១៩ រួមទាំងការប្រើប្រាស់ម៉ាស់ និងវ៉ាក់សាំងជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់បុគ្គលិកសុខាភិបាល។  អ្នកស្រុកម្នាក់ដែលជាជនភៀសខ្លួនមកពីអាហ្វហ្គានីស្ថានបានប្រៀបធៀបក្រុមប្រឹក្សាភិបាលទៅនឹង“ ភេរវករ” ។

 

បទបញ្ជាសុខភាពដែលចេញដោយ San Diego កាលពីខែមិថុនា បានប្រកាសថាប្រជាជននឹងនៅតែស្ថិតក្រោមការរឹតបន្តឹង សុខភាពសាធារណៈ ដោយមិនថាពួកគេត្រូវបានចាក់វ៉ាក់សាំងពេញលេញ ឬអត់នោះទេ។  គោលការណ៍ណែនាំបែបនេះតម្រូវឱ្យពាក់ម៉ាស់ទាំងក្នុងនិងក្រៅផ្ទះ។  ហើយឥឡូវនេះដូចដែលបានប្រកាសនៅថ្ងៃទី ៥ ខែសីហា បុគ្គលិកថែទាំសុខភាពទាំងអស់នឹងត្រូវបានតម្រូវឱ្យចាក់វ៉ាក់សាំង។

 

Mariam ជនជាតិអាមេរិកដើមកំណើតអាហ្វហ្គានីស្ថានជំនាន់ទី ១ ដែលបានភៀសខ្លួនចេញពីមាតុភូមិរបស់នាងដើម្បីគេចពីពួកតាលីបង់បាននិយាយថាក្រុមប្រឹក្សាត្រួតពិនិត្យរបស់ប្រទេសបានទុកឱ្យនាង“ ខកចិត្តទាំងស្រុង” ជាមួយគោលនយោបាយរបស់ពួកគេក្នុងការគ្រប់គ្រងការរីករាលដាលនៃមេរោគ។

 

នាងបានប្រកាសដោយភាពរំជើបរំជួលថា“ គ្រួសារខ្ញុំមកពីទីនេះមកពីអាហ្វហ្គានីស្ថាន។  ពួកគេបានរត់គេចពីពួកតាលីបង់។  អ្នកដឹងថាអ្នកជាអ្វីទេ?  អ្នកធ្វើដូចជាភេរវករ។  ខ្ញុំចង់រស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ។  ហើយអ្នករាល់គ្នាកំពុងយកវាចេញពីខ្ញុំដូចជាពួកគេយកវាចេញពីប្រជាជនខ្ញុំដែរ”

 

 អ្នកស្រុកម្នាក់ទៀតបានប្រើវិធីផ្សេងដោយចោទជាសំនួរថា“ តើខ្ញុំនឹងធ្វើជាម្តាយបែបណាប្រសិនបើខ្ញុំមិនអាចក្រោកឈរឡើងដើម្បីកូនរបស់ខ្ញុំ?” ដោយបន្ថែមថា“ ក្នុងនាមជាម្តាយខ្ញុំនឹងមិនចុះចាញ់ដើម្បីសេរីភាព និងសិទ្ធិរបស់ខ្ញុំ  របស់កូនៗ ខ្ញុំ”

 

Heather Covell អតីតគិលានុបដ្ឋយិកាបានប្រាប់ក្រុមប្រឹក្សាត្រួតពិនិត្យថា ការលាលែងពីតំណែងរបស់នាងត្រូវបានជំរុញដោយបទបញ្ជាចាក់វ៉ាក់សាំងជាកាតព្វកិច្ច។  នាងបានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ ដោយបញ្ជាក់ថានាងគ្មានបញ្ហាក្នុងការធ្វើការនៅក្នុងប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពក្នុងរយៈពេល ១៨ ខែចុងក្រោយដោយគ្មានវ៉ាក់សាំងទេដោយបន្ថែមថា“ ភ្លាមៗនោះខ្ញុំជាការគំរាមកំហែងដល់សុខភាពសាធារណៈ។  ប្រាប់ខ្ញុំមកថានេះមានន័យត្រង់ណា”

 

Emily Archuleta មានការព្រួយបារម្ភផងដែរអំពីអាណត្តិនៃការចាក់វ៉ាក់សាំងដោយព្រមានថាពួកគេត្រូវការ“ អនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សជ្រើសរើស” ។  លោកស្រីបានកត់សម្គាល់ថាសេរីភាពរបស់ប្រជាជនមិនត្រូវបានរឹតត្បិតលើបញ្ហាសុខភាពសាធារណៈដទៃទៀតទេ។  “ មើលជំងឺធាត់សម្លាប់មនុស្ស ៣០០.០០០ នាក់ជាមួយនឹងផលវិបាកសុខភាពជាច្រើនទៀតប៉ុន្តែយើងនៅតែលក់អាហារមិនល្អចំពោះសុខភាព។  យើងផ្តល់ជម្រើសដល់មនុស្សក្នុងការធ្វើអ្វីដែលពួកគេចង់បាន ជាមួយនឹងរាងកាយរបស់ពួកគេ” ។

 

ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនៅតែប្តេជ្ញាធ្វើតាមដំបូន្មានរបស់អ្នកប្រឹក្សាសុខភាពរដ្ឋ។