អាសន្នធំរបស់មនុស្សគឺការរស់នៅខ្សោយបញ្ញាហើយចូលចិត្តប្រើអំណាច។ ចូរមានជីវិតរស់នៅជាមួយបញ្ញានិងមេត្តា !ទុក្ខក្នុងភពនិងអភិនិហាដែលមនុស្សម្នាក់បានជួបហើយក្លាយជាសទ្ធាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់មានដូចតទៅៈ
ក្នុងលោកនេះជាធម្មជាតិទាំងអស់ តែធម្មជាតិដែលត្រូវស្វែងយល់មានតែក្នុងខ្លួនប៉ុណ្ណះ គឺមានតែធម្មជាតិនៃចិត្តប៉ុណ្ណោះដែលពាល់ត្រូវដោយចិត្ត។
គ្រប់បរិយត្តិទាំងអស់ ខ្ញុំយល់ថា វាប្រព្រឹត្តចូលទៅកាន់ផ្លូវតែ១គឺ សង្វែគធម៌
ដូចនេះរាល់ការបដិបត្តិបេីសិននៅឆ្ងាយ
ពីភាពសង្វេគ គឺនៅឆ្ងាយពីមគ្គផលព្រះនិព្វាន្តយ៉ាងប្រាកដ។

