ការហ្វឹកហាត់ក្នុងការផ្ចង់អារម្មណ៍គឺជាការប្រតិបត្តិដើម្បីធ្វើឲ្យចិត្តរឹងមាំនិងមានស្ថិរភាព កិច្ចការនេះនាំមកនូវសន្តិភាពចិត្ត ។ ជាធម្មតាចិត្តរបស់យើងមានចលនាញ័រព្រិចៗមិនឈប់ដូចថ្ងៃបណ្តើរកូន ព្រោះវាគឺជាឋាមពល ហេតុនេះវាមិនចេះស្ងប់ទេ បើគ្មានបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវទេ គេពិបាកនឹងគ្រប់គ្រងណាស់ ។ ចិត្តដើរតាមអារម្មណ៍រំខានយ៉ាងព្រៃផ្សៃ ដូចទឹកដែលហូរចាក់ពីលើកំពូលភ្នំ ។ ទោះជាយ៉ាងណា បុរសទាំងឡាយចេះគ្រប់គ្រងទឹក ដើម្បីឱ្យវាមានប្រយោជន៍ច្រើនសម្រាប់មនុស្សជាតិ បុរសនោះគឺឆ្លាតណាស់ ។ ពួកគេដឹងពីរបៀបបង្ហាត់ទឹក ធ្វើអាងស្តុកទឹក និងប្រឡាយធំៗ ទាំងអស់នេះគ្រាន់តែដើម្បីបញ្ជូនទឹក និងធ្វើឱ្យវាអាចប្រើប្រាស់បានកាន់តែច្រើន ដើម្បីកុំឱ្យវាហូរហៀរ ហើយទីបំផុតបានចុះទៅកន្លែងទាបមួយចំនួន ដែលប្រយោជន៍របស់វាមិនត្រូវខ្ជះខ្ជាយ ។ ដូច្នេះ ចិត្តដែលខូច ចិត្តដែលរពឹសហើយ គេត្រូវតែត្រួតត្រា គ្រប់គ្រងវាឲ្យបាន តាមរយៈការហ្វឹកហាត់ជាប់ជាប្រចាំ នោះវានឹងមានប្រយោជន៍មិនអាចកាត់ថ្លៃបានឡើយ ។ ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់បានបង្រៀនថា « ចិត្តដែលបានគ្រប់គ្រងល្អហើយ តែងនាំមកនូវសេចក្តីសុខពិតប្រាកដ និងគ្រប់យ៉ាងបាន » ដូច្នេះ ចូរបង្ហាត់ចិត្តឱ្យបានល្អ ដើម្បីបានប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុតក្នុងជីវិត ។ ដូចគ្នានេះដែរ សត្វដែលយើងឃើញជុំវិញខ្លួនយើង ដូចជាដំរី សេះ ក្របីជាដើម ត្រូវតែហ្វឹកហាត់មុនពេលវាមានប្រយោជន៍សម្រាប់ការងារ បើមិនបានហ្វឹកហាត់ជាមុនទេ ហើយយកមកប្រើ ច្បាស់ជាជួបក្តីអន្តរាយក្នុងពេលណាមួយជាមិនខាន លុះត្រាតែពួកគេបានទទួលការហ្វឹកហ្វឺនរួចហើយ ទើបជាកម្លាំងផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់យើងបាន ។

