តើអ្នកដឹងទេអ្នកកើតជំងឺហឺតផ្សារភ្ចាប់និងជំងឺពុកឆ្អឹង 

តើអ្នកដឹងទេអ្នកកើតជំងឺហឺតផ្សារភ្ចាប់និងជំងឺពុកឆ្អឹង 

       បុរស ស្ត្រី និងកុមាររាប់លាននាក់ដែលមានជំងឺរលាកសន្លាក់ ជំងឺហឺត ឬជំងឺផ្សេងទៀតប្រើថ្នាំ corticosteroid ដែលជារឿយៗបណ្តាលឱ្យមានការវិវត្តនៃជំងឺពុកឆ្អឹង។  ថ្នាំប្រឆាំងនឹងការរលាកដ៏មានឥទ្ធិពលដូចជា prednisone និង cortisone ដែលបង្កើនហានិភ័យនៃការវិវត្តទៅជាជំងឺពុកឆ្អឹង ជាជំងឺឆ្អឹងដែលនាំទៅដល់ការបាក់ឆ្អឹងដ៏ឈឺចាប់ បាត់បង់ការលូតកម្ពស់ ហើយថែមទាំងអាចឈានទៅដល់ការស្លាប់ទៀតផង។  ពិនិត្យជាមួយអ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាព ឬឱសថការីរបស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកកំពុងប្រើថ្នាំហឺត រលាកសន្លាក់ ប្រឆាំងនឹងការរលាក ឬថ្នាំប្រឆាំងនឹងការប្រកាច់។ 

+ ជំងឺហឺត និងការបាត់បង់ឆ្អឹង
        អ្នកដែលមានជំងឺហឺតមានហានិភ័យខ្ពស់នៃជំងឺពុកឆ្អឹង ជាពិសេសនៅឆ្អឹងខ្នង។  ថ្នាំប្រឆាំងនឹងការរលាកដែលលេបតាមមាត់កាត់បន្ថយជាតិកាល់ស្យូមដែលស្រូបពីអាហារ បង្កើនការបាត់បង់ជាតិកាល់ស្យូមពីតម្រងនោម និងកាត់បន្ថយការបង្កើតឆ្អឹង។  ថ្នាំ Corticosteroids ក៏រំខានដល់ការផលិតអរម៉ូនភេទទាំងស្ត្រី និងបុរស រួមចំណែកដល់ការបាត់បង់ឆ្អឹង និងធ្វើឱ្យសាច់ដុំចុះខ្សោយ ដែលកត្តាទាំងពីរនេះអាចបង្កើនហានិភ័យនៃការដួល។ 

+ ថ្នាំព្យាបាលជំងឺហឺតអាចបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺពុកឆ្អឹង
       អ្នកដែលមានជំងឺហឺតដែលត្រូវបានព្យាបាលដោយថ្នាំ corticosteroids ពី 40 ទៅ 60 mg ក្នុងមួយថ្ងៃក្នុងរយៈពេលយូរ ទំនងជាជួបប្រទះនឹងការបាត់បង់ឆ្អឹង។  សូម្បីតែអ្នកជំងឺទាំងនោះដែលលេប 10 mg ក្នុងមួយថ្ងៃ ទំនងជាជួបប្រទះនឹងការបាត់បង់ឆ្អឹងខ្លះៗតាមពេលវេលា។  ការបាត់បង់ឆ្អឹងកើនឡើងជាមួយនឹងការកើនឡើងកម្រិតថ្នាំ glucocorticoid និងការប្រើប្រាស់យូរ។ អ្នកជម្ងឺហឺតដែលប្រើប្រាស់ថ្នាំ corticosteroids ដើម្បីគ្រប់គ្រងជំងឺហឺតរបស់ពួកគេគឺមានហានិភ័យខ្ពស់ចំពោះការបាត់បង់ឆ្អឹង ហើយគួរតែសួរគ្រូពេទ្យអំពីការធ្វើតេស្តដង់ស៊ីតេឆ្អឹង ដើម្បីវាស់ស្ទង់ទំហំឆ្អឹងបច្ចុប្បន្នរបស់ពួកគេ និងដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺពុកឆ្អឹង មុនពេលការបាក់ឆ្អឹងកើតឡើង។