“កាលពីខ្ញុំនៅក្មេង ឪពុករបស់ខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់ខ្ញុំថា យកល្អក្នុងការអនុវត្តការលេងបាល់ដោយជើងទទេរ ដើម្បីអាចគ្រប់គ្រងបាល់បានពេញលេញ។
ប៉ុន្តែតាមពិតគាត់មិនមានលុយទិញស្បែកជើងនិងសម្លៀកបំពាក់ឱ្យខ្ញុំទេ។ គាត់ខូចចិត្ត ហើយយំទឹកភ្នែកពីការសោកស្ដាយរបស់គាត់ដូច្នេះខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ថា គាត់មិនបានបំពេញតម្រូវការរបស់ខ្ញុំទេ។
ពេលឈ្នះបាល់មាស ខ្ញុំមិនយំដោយក្តីរីករាយទេ... ខ្ញុំយំព្រោះឪពុកខ្ញុំលែងនៅទីនោះ។

