តូចចិត្ត

  ខ្ញុំអាចជាមនុស្សដែលតូចចិត្តនៅពេលដែលមនុស្សដែលល្អសុខៗហើយប្រែទៅជាមនុស្សម្នាក់ផ្សេង វាមិនខុសពីមើលរឿងដែលបានលេងកាលខ្ញុំនៅក្មេង ដែលគិតថា តួម្នាក់នឹងល្អតែចុងក្រោយគាត់ជាអ្នកនៅពីក្រោយរឿងអាក្រក់ជាច្រើនទៅវិញ...។ ខ្ញុំក៏ដឹងថា រឿងគឺជាការសម្តែងនោះទេ តែក៏មិនស្មានថា ខ្លួនអាចជួបមនុស្សបែបនេះនៅខាងក្រៅ...។ ខ្ញុំដឹងថាវាមិនត្រូវទេដែលខ្ញុំត្រូវតូចចិត្ត ហើយវារឹតតែអត់សោះបើនៅសុខៗខ្ញុំយំ ដោយសាររឿងនឹង 

ម្ដងហើយម្ដងទៀត ព្រោះគាត់អត់បានកើតទុក្ខដូចខ្ញុំផង។ គាត់ធ្វើដូចអត់មានអី កើតឡើង តែហេតុអ្វីខ្ញុំត្រូវទៅក្ដៅក្រហាយនឹងរឿងហ្នឹង ...។

អ៊ីចឹងហេតុអ្វីបានខ្ញុំអត់ឈប់យំ ម៉េចឱ្យវាហូរជាមួយនឹងរឿងដែលខ្ញុំមិនគួរយំ? នៅពេលដែលខ្ញុំសរសេរចេញមក អារម្មណ៍ខ្ញុំក៏វាធូរ ព្រោះខ្ញុំអត់ចាំបាច់ឈឺក្បាលនឹងមនុស្សដែលគាត់អត់បានឱ្យតម្លៃខ្ញុំទេ។ ហេតុអ្វីខ្ញុំចាំបាច់ត្រូវគិត ហើយតូចចិត្ត បើគាត់បានប្រាប់និងបង្ហាញមកហើយថាគាត់បែបណា ....។

បើនៅសុខៗយើងជួបរឿននេះមែន ប្រាប់ខ្លួនឯងទៅថា “កុំតូចចិត្តព្រោះគេមិនមកឈឺក្បាលនឹងរឿងនេះទេ​ គេខ្វល់តែជីវិតគេ​ដូច្នេះ កុំស្រក់ទឹកភ្នែកចំពោះមនុស្សដែលមិនឱ្យតម្លៃយើងអី។